چگونه کسب‌وکارها می‌توانند دسترسی از راه دور را بدون بازسازی همه چیز مدرن کنند

معرفی

دسترسی از راه دور از یک ویژگی راحتی به یک جزء حیاتی عملیات روزمره IT تبدیل شده است که از کار ترکیبی، دسترسی خارجی و تداوم کسب و کار پشتیبانی می‌کند. با افزایش انتظارات امنیتی و تغییر الگوهای استفاده، بسیاری از سازمان‌ها فرض می‌کنند که به‌روزرسانی دسترسی از راه دور نیاز به بازسازی کامل زیرساخت یا انتقال به پلتفرم‌های پیچیده ابری دارد. در عمل، بیشتر محیط‌ها می‌توانند به‌طور تدریجی با بهبود کنترل دسترسی، لایه‌های امنیتی و مدیریت جلسه به‌روز شوند در حالی که سیستم‌های موجود حفظ می‌شوند.

چرا بازسازی کامل دسترسی از راه دور اغلب شکست می‌خورد؟

هزینه و زمانبندی اضافی سیستماتیک هستند

برای بسیاری از سازمان‌ها، بازسازی کامل در کاغذ جذاب به نظر می‌رسد. معماری‌های تمیز، پلتفرم‌های ابری و نمودارهای ساده وعده یک شروع تازه را می‌دهند. با این حال، در عمل، بازسازی دسترسی از راه دور از ابتدا هزینه، ریسک و اختلال عملیاتی قابل توجهی را به همراه دارد.

اختلال کاربر اغلب دست کم گرفته می‌شود

از نظر مالی، بازسازی‌ها اغلب به مدل‌های جدید مجوز، زیرساخت‌های موازی در حین مهاجرت و مشاوره گسترده یا زمان پروژه داخلی نیاز دارند. این هزینه‌ها زمانی که سیستم‌های موجود همچنان کارایی دارند و برای کسب و کار حیاتی هستند، دشوار است که توجیه شوند. از نظر عملیاتی، جایگزینی دسترسی از راه دور بر هر کاربر، هر روز تأثیر می‌گذارد. حتی تغییرات کوچک در جریان‌های ورود، مشتریان یا عملکرد می‌تواند منجر به اصطکاک، بلیط‌های پشتیبانی و کاهش بهره‌وری شود.

تکنولوژی را بازسازی می‌کند، نه مشکلات دسترسی

همچنین یک ریسک استراتژیک وجود دارد. بسیاری از بازسازی‌ها بر روی جایگزینی فناوری به جای نتایج دسترسی تمرکز دارند. سازمان‌ها ممکن است با یک پلتفرم جدید مواجه شوند که هنوز هم دسترسی شبکه زیادی را در معرض قرار می‌دهد، دید مناسب به جلسات را ندارد یا پیچیدگی را از سیستم‌های محلی به مدیریت ابری لایه‌ها. در نتیجه، بازگشت در اختلال اغلب کمتر از حد انتظار است.

چگونه افزایش مدرنیزاسیون دسترسی از راه دور می‌تواند راه‌حلی خوب باشد؟

مدرنیزاسیون تدریجی بر بهبود نحوه اعطای دسترسی، کنترل و نظارت تمرکز دارد و نه بر جایگزینی محل اجرای برنامه‌ها. این رویکرد به این واقعیت اذعان دارد که بیشتر محیط‌ها در حال حاضر دارای سرورهای پایدار، برنامه‌ها و جریان‌های کاری هستند که نیازی به تغییر برای امن‌تر یا مقیاس‌پذیرتر شدن ندارند.

آنچه کار می‌کند را حفظ کنید، آنچه ریسک ایجاد می‌کند را برطرف کنید

در بیشتر محیط‌ها، مشکل نه پروتکل دسترسی از راه دور یا سرور است، بلکه نحوه‌ی نمایش و مدیریت دسترسی است. نقاط درد مشترک شامل:

• احراز هویت ضعیف
• معرض مستقیم خدمات به اینترنت
• مجوزهای کاربری بیش از حد گسترده
• نمایش محدود جلسه

مدرنیزاسیون تدریجی ابتدا به این نقاط ضعف رسیدگی می‌کند و امنیت را بدون بی‌ثبات کردن سیستم‌های تولید بهبود می‌بخشد. این رویکرد همچنین با محدودیت‌های واقعی IT سازگار است و اجازه می‌دهد تغییرات در اطراف زمان‌های نگهداری، بودجه‌ها و منابع موجود برنامه‌ریزی شوند به جای اینکه یک تحول پرخطر واحد را تحمیل کنند.

چگونه می‌توانید کنترل دسترسی و لایه‌های امنیتی را مدرن کنید؟

یکی از مؤثرترین راه‌ها برای مدرن‌سازی دسترسی از راه دور هدف این است که آنچه در مقابل سیستم‌های موجود قرار دارد را بهبود بخشد. تقویت لایه‌های کنترل دسترسی مزایای امنیتی فوری را بدون دست زدن به سرورهای برنامه یا جریان‌های کاری کاربران ارائه می‌دهد.

تقویت احراز هویت و نقاط ورود

مدرنیزاسیون اغلب با هویت آغاز می‌شود. بهبودهای رایج در کنترل دسترسی شامل:

• اجبار احراز هویت چندعاملی
• متمرکز کردن سیاست‌های هویتی
• حذف اعتبارنامه‌های مشترک یا محلی

تجمیع دسترسی از طریق دروازه‌ها یا کارگزاران، در معرض خطر قرار گرفتن را بیشتر محدود کرده و نحوه اتصال کاربران را استاندارد می‌کند. این امر دیدپذیری را بهبود می‌بخشد و سیاست اجرای بدون تغییر سیستم‌های پشتیبان.

بهبود دید و مسئولیت‌پذیری جلسه

لایه حیاتی دیگر کنترل جلسه است. ثبت تلاش‌های اتصال، پیگیری مدت زمان جلسه و ضبط فعالیت‌های کاربر در صورت لزوم به تیم‌های IT این امکان را می‌دهد که ناهنجاری‌ها را شناسایی کنند، از حسابرسی‌ها پشتیبانی کنند و به طور مؤثرتری به بررسی حوادث بپردازند.

این قابلیت‌ها معمولاً در تنظیمات قدیمی دسترسی از راه دور وجود ندارند، اما می‌توان آن‌ها را بدون جایگزینی سیستم‌های زیرین که کاربران به آن‌ها وابسته‌اند، اضافه کرد.

چگونه می‌توانید از مدل‌های دسترسی در سطح شبکه دور شوید؟

مدل‌های سنتی دسترسی از راه دور بر اساس گسترش شبکه ساخته شده‌اند. VPNها به طور مؤثر دستگاه‌های از راه دور را درون شبکه شرکتی قرار می‌دهند که هم در معرض خطر بیشتری قرار می‌گیرند و هم پیچیدگی بیشتری ایجاد می‌کنند. نوسازی به معنای کنار گذاشتن کامل VPNها نیست، اما نیاز به بازنگری در زمان و نحوه استفاده از آن‌ها دارد.

از دسترسی به شبکه گسترده تا دسترسی در سطح برنامه

دسترسی در سطح برنامه کاربران را محدود به فقط دسکتاپ‌ها یا برنامه‌هایی می‌کند که واقعاً به آن‌ها نیاز دارند. این رویکرد:

• کاهش فرصت‌های حرکت جانبی
• قوانین فایروال را ساده می‌کند
• دسترسی به سیاست‌های دسترسی را آسان‌تر می‌کند

از دیدگاه کاربر، انتشار برنامه معمولاً تجربه را با حذف نیاز به انجام دستی بهبود می‌بخشد. VPN اتصالات و پیکربندی‌های پیچیده مشتری.

برای تیم‌های IT، این تغییر از یک مدل دسترسی مبتنی بر اصول حمایت می‌کند. مجوزها صریح‌تر می‌شوند، مسیرهای دسترسی آسان‌تر قابل بررسی هستند و تأثیر یک اعتبارنامه به خطر افتاده به طور قابل توجهی در مقایسه با دسترسی کامل به شبکه کاهش می‌یابد.

چگونه گسترش و تأمین امنیت سیستم‌های قدیمی می‌تواند یک راه‌حل خوب باشد؟

برنامه‌های قدیمی اغلب به عنوان موانع مدرنیزاسیون ذکر می‌شوند. در واقع، آن‌ها یکی از قوی‌ترین دلایل برای یک رویکرد تدریجی هستند.

اعمال کنترل‌های مدرن بر روی برنامه‌های غیرمدرن

در حالی که برنامه‌های قدیمی‌تر ممکن است از احراز هویت مدرن یا استقرار ابری پشتیبانی نکنند، اما هنوز می‌توانند از طریق لایه‌های دسترسی خارجی محافظت شوند. این لایه‌ها می‌توانند:

• احراز هویت مدرن را اجباری کنید
• رمزگذاری جلسات برنامه
• دسترسی متمرکز به لاگ‌ها را فراهم کنید

این رویکرد به سازمان‌ها این امکان را می‌دهد که عمر مفید سیستم‌های حیاتی را افزایش دهند در حالی که همچنان انتظارات امنیتی و انطباق مدرن را برآورده می‌کنند. همچنین از اجبار به بازنویسی پرهزینه برنامه‌ها صرفاً به دلایل دسترسی جلوگیری می‌کند.

چگونه امنیت نقطه پایانی و امنیت جلسه به عنوان اهرم‌های مدرنیزاسیون گزینه‌های خوبی هستند؟

امنیت دسترسی از راه دور تنها به اندازه نقاط پایانی که به آن متصل می‌شوند قوی است. بسیاری از حوادث نسبت داده شده به دسترسی از راه دور در واقع از دستگاه‌های کاربری آسیب‌دیده یا مدیریت‌نشده ناشی می‌شوند.

کاهش ریسک بدون لمس سرورها

بررسی وضعیت نقطه پایانی، سیاست‌های اعتماد به دستگاه و ادغام با راه‌حل‌های تشخیص نقطه پایانی به تیم‌های IT این امکان را می‌دهد که حداقل استانداردهای امنیتی را قبل از اعطای دسترسی اعمال کنند. این کنترل‌ها معمولاً شامل موارد زیر است:

• بررسی وضعیت نقطه پایانی (نسخه OS، رمزنگاری، عوامل امنیتی)
• سیاست‌های اعتماد یا انطباق دستگاه
• ادغام با ابزارهای شناسایی و پاسخ به نقاط پایانی

ترکیب با کنترل‌های جلسه مانند زمان‌های بیکاری و نظارت بر فعالیت، این تدابیر به طور قابل توجهی در معرض خطر را کاهش می‌دهند بدون اینکه نیاز به تغییرات در سرورها یا برنامه‌ها باشد.

تمرکز بر نقاط پایانی و جلسات همچنین تلاش‌های مدرنیزاسیون را با مدل‌های تهدید دنیای واقعی همسو می‌کند که به طور فزاینده‌ای به سمت اعتبارنامه‌ها و دستگاه‌های کاربر به جای آسیب‌پذیری‌های زیرساختی هدف‌گیری می‌شوند.

چگونه می‌توانید با ارتقاء ماژولار به آرامی مدرن شوید؟

یک مزیت کلیدی مدرنیزاسیون تدریجی انعطاف‌پذیری است. سازمان‌ها مجبور نیستند به یک توالی از پیش تعیین‌شده از تغییرات پایبند باشند و می‌توانند بهبودها را بر اساس ریسک، تأثیر بر کسب‌وکار و منابع موجود اولویت‌بندی کنند.

هم‌راستایی پیشرفت فنی با واقعیت سازمانی

برخی از تیم‌ها ممکن است با هویت و احراز هویت شروع کنند، در حالی که دیگران ابتدا بر کاهش خدمات در معرض یا بهبود دید جلسات تمرکز می‌کنند. نقاط شروع ماژولار رایج شامل:

• تقویت هویت و احراز هویت
• کاهش خدمات و مسیرهای دسترسی نمایان
• بهبود دید و کنترل جلسه

به‌روزرسانی‌های ماژولار اجازه می‌دهند هر بهبود به‌طور مستقل عمل کند و ارزش را بلافاصله ارائه دهد، نه فقط در پایان یک پروژه طولانی.

با گذشت زمان، این بهبودهای لایه‌ای یک معماری دسترسی از راه دور ایجاد می‌کنند که ایمن‌تر، قابل مدیریت‌تر و بهتر با الگوهای کاری مدرن هماهنگ است، بدون اینکه هرگز نیاز به بازسازی مخرب داشته باشد.

چگونه می‌توانید کنترل دسترسی را بدون تغییر سیستم‌های اصلی مدرن کنید؟

یکی از مؤثرترین راه‌ها برای مدرن‌سازی دسترسی از راه دور، بهبود نحوه مدیریت دسترسی است نه اینکه کاربران به چه چیزی متصل می‌شوند. در بسیاری از محیط‌ها، سرورها و برنامه‌ها پایدار باقی می‌مانند، اما قوانین دسترسی به طور غیررسمی در طول زمان تکامل یافته‌اند که منجر به امتیازات بیش از حد، مسیرهای احراز هویت نامنظم و دید محدود شده است. رسیدگی به این مسائل در لایه دسترسی، مزایای امنیتی و عملیاتی فوری را بدون اختلال در سیستم‌های تولیدی ارائه می‌دهد.

استانداردسازی احراز هویت، نقاط ورود و مجوزها

مدرن‌سازی دسترسی با کاهش تکه‌تکه شدن آغاز می‌شود. تجمیع نقاط ورودی به تیم‌های IT این امکان را می‌دهد که روش‌های احراز هویت یکسانی را اعمال کنند، اعمال سیاست‌های امنیتی یکسان و ثبت‌نام مرکزی، رفتار دسترسی را پیش‌بینی و ایمن‌تر می‌کند.

تقویت احراز هویت معمولاً اولین کنترلی است که به بلوغ می‌رسد. بهبودهای رایج شامل:

• اجبار احراز هویت چندعاملی
• جایگزینی اعتبارنامه‌های مدیریت محلی یا مشترک با هویت متمرکز
• محدود کردن دسترسی به دسترسی خاص به برنامه یا نقش

این تغییرات خطر دسترسی غیرمجاز را کاهش می‌دهد و از وراثت دسترسی گسترده به‌طور پیش‌فرض توسط کاربران جلوگیری می‌کند.

زمانی که یک بازسازی کامل واقعاً منطقی است؟

در برخی مواقع، بازسازی زیرساخت دسترسی از راه دور توجیه‌پذیر است. پلتفرم‌های پایان عمر، ادغام‌های بزرگ سازمانی یا الزامات قانونی ممکن است نیاز به تغییرات عمیق‌تری در معماری داشته باشند که تنظیمات تدریجی دیگر نمی‌توانند به‌طور ایمن یا کارآمد به آن‌ها رسیدگی کنند.

شرایطی که به طور مشروع بازسازی را توجیه می‌کند

یک بازسازی کامل معمولاً تحت تأثیر محدودیت‌های ساختاری به جای بهینه‌سازی عملکرد قرار دارد. محرک‌های رایج شامل:

• سیستم‌های عامل پشتیبانی نشده یا پایان عمر
• مدل‌های هویتی ناسازگار پس از ادغام یا خرید
• چارچوب‌های انطباقی که نیاز به جداسازی معماری سخت‌گیرانه دارند

در این سناریوها، تلاش برای گسترش سیستم‌های قدیمی می‌تواند به جای کاهش ریسک، آن را افزایش دهد.

با این حال، سازمان‌هایی که قبلاً کنترل‌های دسترسی، اجرای هویت و مدیریت جلسه را مدرن کرده‌اند، در موقعیت بهتری برای بازسازی کارآمد قرار دارند. مدرنیزاسیون تدریجی تحول را به تأخیر نمی‌اندازد؛ بلکه ریسک را کاهش می‌دهد، زمان‌های بازسازی را کوتاه‌تر می‌کند و پایه‌ای قوی‌تر برای هر آنچه که در آینده می‌آید، فراهم می‌کند.

چگونه TSplus از نوسازی تدریجی پشتیبانی می‌کند؟

TSplus دسترسی از راه دور برای سازمان‌هایی که می‌خواهند دسترسی از راه دور را بدون بازسازی زیرساخت خود مدرن کنند طراحی شده است. این امکان را فراهم می‌کند که انتشار برنامه و دسکتاپ به‌صورت امن بر روی محیط‌های RDP موجود انجام شود، کنترل‌های دسترسی قوی و مدیریت جلسه را اضافه می‌کند و به‌طور تمیز با مدل‌های هویتی و امنیتی فعلی ادغام می‌شود. این به تیم‌های IT اجازه می‌دهد تا امنیت، قابلیت استفاده و مقیاس‌پذیری را بهبود بخشند در حالی که سیستم‌ها و جریان‌های کاری اثبات‌شده را حفظ می‌کنند.

نتیجه

مدرن‌سازی دسترسی از راه دور به معنای دنبال کردن جدیدترین پلتفرم یا بازطراحی زیرساخت به خاطر خود آن نیست. بلکه بهبود نحوه احراز هویت کاربران، محدود کردن دسترسی و نحوه نظارت و کنترل جلسات است.

با تمرکز بر بهبودهای لایه‌ای به جای جایگزینی کلی، سازمان‌ها می‌توانند امنیت را افزایش دهند، تجربه کاربری را بهبود بخشند و ثبات عملیاتی را حفظ کنند. در بیشتر موارد، هوشمندانه‌ترین مسیر پیش رو بازسازی همه چیز نیست، بلکه بازنگری در نحوه قرارگیری و حفاظت از سیستم‌های موجود است.