آزور دسکتاپ مجازی کلاسیک بازنشسته: مراحل بعدی برای IT

معرفی

بازنشستگی Azure Virtual Desktop (کلاسیک) تمایز مهمی بین از دست دادن یک سرویس اتصال قدیمی و ادامه دسترسی به منابع زیرساخت Azure ایجاد می‌کند. برای تیم‌های IT که مهلت مهاجرت را از دست داده‌اند، درک این تمایز برای برنامه‌ریزی بازیابی بدون جایگزینی غیرضروری زیرساخت‌های موجود ضروری است. این مقاله توضیح می‌دهد که بازنشستگی برای منابع موجود چه معنایی دارد، چگونه می‌توان استقرارهای کلاسیک را شناسایی کرد، کدام گزینه‌های مهاجرت هنوز ارزش ارزیابی دارند و چگونه می‌توان یک معماری تحویل برنامه پشتیبانی شده را انتخاب کرد.

آیا معنی آن چیست که Azure Virtual Desktop Classic بازنشسته می‌شود؟

مایکروسافت به‌طور رسمی Azure Virtual Desktop (کلاسیک) را از تاریخ ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶ بازنشسته کرده است. بر اساس مستندات رسمی مایکروسافت، "اتصالات به خدمات کلاسیک پس از بازنشستگی مسدود خواهد شد." بنابراین، بازنشستگی بر نوع خاصی از خدمات مرتبط با مدیریت دسکتاپ‌های مجازی و برنامه‌ها با استفاده از مدل استقرار Azure Virtual Desktop (کلاسیک) تأثیر می‌گذارد.

با این حال، فرآیند بازنشستگی به دسکتاپ مجازی مدرن Azure که از مدیر منابع Azure (ARM) استفاده می‌کند، اعمال نمی‌شود. بنابراین، نگرانی اصلی برای کاربرانی که هنوز از منابع کلاسیک استفاده می‌کنند، عدم توانایی در برقراری ارتباط با خدماتی است که قبلاً کار می‌کردند. از این رو، کاربران باید به‌ویژه از مدیریت منابع کلاسیک آگاه باشند زیرا خود منابع پس از تاریخ بازنشستگی ناپدید نخواهند شد.

دقیقاً چه چیزی بازنشسته شد؟

زیرساخت مدیریت Azure Virtual Desktop (کلاسیک)، که قبلاً به عنوان Windows Virtual Desktop شناخته می‌شد، بر اساس cmdlet های PowerShell اختصاصی، API ها و اشیاء خدماتی ساخته شده بود.

برخلاف دسکتاپ مجازی مدرن Azure، استخرهای میزبان کلاسیک و گروه‌های برنامه به عنوان منابع مدیریت منابع Azure یکپارچه تعریف نشده بودند.

امروز، این اجزا در سیستم مدیریت منابع Azure گنجانده شده‌اند که به مدیران اجازه می‌دهد کنترل دسترسی مبتنی بر نقش Azure (RBAC) را اعمال کنند، خدمات را از طریق پورتال Azure مدیریت کنند و از الگوهای مدرن زیرساخت به عنوان کد برای خودکارسازی استقرار استفاده کنند.

قابلیت	AVD کلاسیک (بازنشسته)	AVD مدرن
مدیریت	هواپیمای کنترل قدیمی	مدیر منابع آژور
پورتال آژور	ادغام محدود	یکپارچگی بومی
کنترل دسترسی	نقش‌های مستأجر قدیمی	آزور RBAC
اتوماسیون	APIهای کلاسیک و PowerShell	آرم، APIها، آز پاورشل
تحویل دسکتاپ و برنامه	اتصالات مسدود شده	پشتیبانی شده
وضعیت سرویس	بازنشسته	پشتیبانی شده

بازنشستگی نمایانگر تغییر در معماری خدمات زیرین است، نه صرفاً تغییر نام یک محصول.

آیا دسکتاپ مجازی مدرن آژور هنوز کار می‌کند؟

بله. دسکتاپ مجازی مدرن Azure پشتیبانی می‌شود و به ارائه دسکتاپ‌های کامل ویندوز، پلتفرم‌های چند جلسه‌ای و تحویل برنامه‌های فردی از طریق RemoteApp ادامه می‌دهد.

سازمان‌هایی که قبلاً از استخرهای میزبان یکپارچه با مدیر منابع Azure (ARM) استفاده می‌کنند تحت تأثیر بازنشستگی سرویس کلاسیک قرار نمی‌گیرند.

مدیران IT همچنین باید تفاوت بین پایان پشتیبانی برای Azure Virtual Desktop کلاسیک و پایان پشتیبانی جداگانه برای کلاینت‌های قدیمی Remote Desktop را در نظر بگیرند. کلاینت Remote Desktop برای ویندوز (MSI) قرار بود در تاریخ ۲۷ مارس ۲۰۲۶ به پایان پشتیبانی برای محیط‌های ابری عمومی برسد و برای Azure Virtual Desktop (کلاسیک) در تاریخ ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۶.

چگونه می‌توانند تیم‌های IT استقرارهای کلاسیک Azure Virtual Desktop را شناسایی کنند؟

اولین قدم این است که مشخص کنیم آیا بارهای کاری تولید هنوز به معماری بازنشسته وابسته هستند یا خیر.

این موضوع به ویژه برای سیستم‌هایی که سال‌ها پیش به تولید رسیده‌اند و ممکن است توسط مدیران جدید تصاحب شده یا در مستندات زیرساخت فعلی نادیده گرفته شده باشند، حیاتی است.

بررسی ادغام Azure Resource Manager

شما باید با بررسی منابع Azure Virtual Desktop در پورتال Azure شروع کنید. استقرارهای مدرن Azure Virtual Desktop استخرهای میزبان، گروه‌های برنامه و فضای کاری را به عنوان منابع Azure در یک اشتراک و گروه منابع نمایش می‌دهند. در مقابل، استقرارهای کلاسیک برای نمایش اشیاء خدماتی که به روش‌های مختلف مدیریت می‌شوند، استفاده می‌شدند.

وجود عناصر زیر در Azure Virtual Desktop به عنوان یک نشانگر قوی از یک استقرار کلاسیک عمل می‌کند:

• استخرهای میزبان که از ماژول PowerShell کلاسیک Azure Virtual Desktop استفاده می‌کنند
• مراجع تاریخی به یک مستاجر سرویس کلاسیک یا API سرویس کلاسیک
• گروه‌های برنامه که منابع ARM مربوطه را ندارند
• ماشین‌های مجازی میزبان جلسه که به مستندات قدیمی‌تر اشاره دارند

در عین حال، عدم وجود یک استخر میزبان در پورتال Azure لزوماً نشانه‌ای از یک استقرار کلاسیک نیست. شما باید همیشه بررسی کنید که کاربر کدام اشتراک، مستاجر Microsoft Entra و کنترل دسترسی مبتنی بر نقش را دارد قبل از اینکه مشکل را بیشتر تحلیل کنید.

بررسی ابزارهای مدیریت قدیمی و وابستگی‌ها

اسکریپت‌های استقرار و مخازن اتوماسیون ممکن است به عنوان منابع مکمل شواهد عمل کنند.

به عنوان مثال، وجود اسکریپت‌هایی که شامل مراجع Microsoft.RDInfra.RDPowerShell یا عملیات مدیریت در سطح مستأجر کلاسیک هستند، نشان می‌دهد که محیط با پشته مدیریت قدیمی پیکربندی شده است.

محیط‌های مدرن از رابط‌های مدیریت یکپارچه Azure Resource Manager و ماژول‌های مربوطه Az PowerShell بهره‌برداری خواهند کرد.

مدیران همچنین باید تمام منابع برنامه، کاربر و زیرساخت مرتبط با استخرهای میزبان که ممکن است تحت تأثیر قرار گیرند را فهرست کنند.

این شامل بررسی ماشین‌های مجازی میزبان جلسه، تخصیص‌های برنامه، مکان‌های ذخیره‌سازی پروفایل، وابستگی‌های احراز هویت، پیکربندی‌های شبکه و مخازن پشتیبان است. مستندات مهاجرت دستی مایکروسافت شامل مقایسه‌های دقیق بین مدل شی خدمات کلاسیک و مدل منبع یکپارچه Azure Resource Manager (ARM) است.

پس از بازنشستگی Azure Virtual Desktop Classic چه بر سر منابع موجود شما خواهد آمد؟

مهم‌ترین تفاوت بین سرویس اتصال بازنشسته و زیرساخت Azure است.

در حالی که اتصالات دسکتاپ کلاسیک مسدود شده‌اند، ماشین‌های مجازی موجود، منابع ذخیره‌سازی و داده‌های برنامه می‌توانند در محل باقی بمانند.

ماشین‌های مجازی و ذخیره‌سازی موجود ممکن است در دسترس باقی بمانند

ماشین‌های مجازی Azure منابعی هستند که به‌طور مستقل مدیریت می‌شوند و به کنترل‌پانل خدمات کلاسیک قدیمی وابسته نیستند. بنابراین، ماشین‌های مجازی میزبان جلسه، دیسک‌های مدیریت‌شده و منابع شبکه‌ای که در اشتراک ایجاد شده‌اند ممکن است هنوز وجود داشته باشند.

با این حال، آنها نمی‌توانند برای بازگرداندن کارگزار اتصال بازنشسته استفاده شوند. هیچ ماشین مجازی که در زیرساخت جدید Azure ایجاد شده باشد، برای بازگرداندن تجربه دسکتاپ یک سازمان به حالت کاری در دسترس نیست.

مدیران باید هر منبع را به دقت بررسی کنند و اگر بتوان آن را برای یک پیکربندی پشتیبانی شده دوباره استفاده کرد، باید مراحل زیر را انجام دهند.

ضروری است که بررسی شود آیا سیستم عامل ماشین مجازی پشتیبانی می‌شود و آیا برنامه‌ها و تنظیمات امنیتی سازگار هستند.

دسترسی به برنامه و داده‌های کاربر نیاز به بررسی‌های جداگانه دارد

کاربرانی که از طریق نوع جلسه دسکتاپ کلاسیک یا RemoteApp متصل شده‌اند، دیگر قادر نخواهند بود برنامه‌های خود را از طریق این سرویس راه‌اندازی کنند.

نتیجه بازنشستگی سرویس می‌تواند از دست دادن دسترسی به دسکتاپ‌ها، برنامه‌های منتشر شده و اختلال در فرآیندهای کسب‌وکار باشد.

با این حال، بازنشستگی سرویس تضمینی برای حذف داده‌های مربوط به کاربر نیست.

در بیشتر موارد، احتمالاً داده‌های کاربران بر روی Azure Files، دیسک‌های VM یا سایر رسانه‌های ذخیره‌سازی ذخیره می‌شود، اما نگهداری و دسترسی به این اطلاعات بستگی به نحوه پیکربندی، تأمین امنیت با مجوزها، پشتیبان‌گیری و غیره دارد…

بنابراین، قبل از کنار گذاشتن یا مهاجرت سیستم‌های مربوطه، بخش‌های IT باید اطمینان حاصل کنند که تمام داده‌های لازم را حفظ کرده‌اند.

آیا یک تیم هنوز هم می‌تواند Azure Virtual Desktop Classic را پس از بازنشستگی آن مهاجرت کند؟

مایکروسافت دو مسیر مهاجرت برای انتقال از Azure Virtual Desktop (کلاسیک) به Azure Virtual Desktop جدید که با ARM یکپارچه شده است را مستند کرده است: مهاجرت خودکار و مهاجرت دستی.

هر دو گزینه به منظور قابل اجرا بودن تا ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶ طراحی شده بودند.

از آنجایی که آن تاریخ در گذشته است، مدیران نباید ابزارهای توصیف شده در مستندات را برای تمام سناریوها به عنوان آماده برای تولید در نظر بگیرند.

مستندات مایکروسافت راهنمایی در مورد دوره انتقال ارائه نمی‌دهد.

بنابراین، سازمان‌ها نباید به هیچ ابزار و فرآیند انتقال پس از بازنشستگی تکیه کنند.

گزینه ۱: مهاجرت خودکار

فرآیند مهاجرت خودکار مایکروسافت از ابزاری مبتنی بر PowerShell برای انتقال پیکربندی‌های خدمات کلاسیک واجد شرایط به منابع ARM استفاده می‌کند.

مستندات شرکت توصیه می‌کند که کاربران یک اشتراک فعال Azure با مجوزهای لازم داشته باشند و الزامات محیطی ذکر شده توسط ماژول مهاجرت را برآورده کنند.

به عنوان مثال، راهنمایی‌های مایکروسافت پیشنهاد می‌کند که کاربران با مجوزهای مشارکت‌کننده برای ایجاد منابع Azure و مجوزهای مدیر دسترسی کاربر برای مدیریت عضویت گروه‌های برنامه واگذار شوند.

با این حال، ضروری است که به این نکته توجه داشته باشیم که این ابزار نمی‌تواند بازیابی داده‌ها را پس از بازنشستگی تضمین کند.

سازمان‌هایی که دارای استقرارهای کلاسیک فعال هستند باید با پشتیبانی مایکروسافت مشورت کنند تا تأیید کنند که آیا فرآیند مهاجرت گزینه‌ای در دسترس برای محیط آن‌ها است.

گزینه ۲: مهاجرت دستی یا بازسازی

مهاجرت دستی نیاز به ایجاد منابع مدرن Azure Virtual Desktop و پیکربندی مجدد تنظیمات سرویس دارد.

بسته به مورد خاص، مدیران ممکن است نیاز داشته باشند تا:

• استخرهای میزبان مبتنی بر ARM، گروه‌های برنامه و فضای کاری یکپارچه ایجاد کنید
• ایجاد یا جایگزینی ماشین‌های مجازی میزبان جلسه
• ثبت میزبان‌های سازگار با جلسات در استخرهای میزبان جدید
• بازسازی ارتباطات کاربر و برنامه
• تنظیمات هویت، شبکه، امنیت و پروفایل را تنظیم کنید

رویکرد دستی زمانی ضروری می‌شود که پیکربندی‌های قدیمی شامل پیچیدگی‌های مستند نشده، سفارشی‌سازی‌های گسترده، یا زمانی که ابزارهای مهاجرت مدرن ناکافی به نظر می‌رسند.

به‌ویژه، بازسازی زیرساخت تحویل همیشه شامل جایگزینی کامل برنامه‌ها و داده‌ها نیست.

اجزای باقی‌مانده معمولاً می‌توانند از طریق ارزیابی‌های سازگاری مناسب، ارزیابی‌های مجوز و ممیزی‌های امنیتی دوباره استفاده شوند.

تصمیم باید بر اساس وضعیت فعلی منابع موجود و پشتیبانی در دسترس از مایکروسافت اتخاذ شود.

وضعیت	رویکرد برای ارزیابی
پیکربندی کلاسیک واجد شرایط و مایکروسافت تأیید می‌کند که از مهاجرت پشتیبانی می‌کند	مهاجرت خودکار
پیکربندی کلاسیک پیچیده یا غیرقابل دسترسی	بازسازی دستی
ماشین‌های مجازی و داده‌های موجود در دسترس باقی می‌مانند	خدمات تحویل را بازسازی کرده و ارزیابی مجدد کنید
بارگذاری‌های قدیمی دیگر لازم نیست	خنثی‌سازی امن
دیگر نیازی به دسکتاپ‌های میزبانی شده در Azure نیست	معماری تحویل جایگزین

تیم‌های IT چه کاری باید انجام دهند اگر مهلت بازنشستگی را از دست داده باشند؟

سازمان‌هایی که تا ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶ مهاجرت خود را کامل نکرده‌اند، باید حفظ منابع و بازگرداندن دسترسی به برنامه‌های کسب‌وکار را در اولویت قرار دهند.

به جای تلاش برای برقراری چندین اتصال به سرویس بازنشسته، به مدیران توصیه می‌شود که یک فرآیند بازیابی انجام دهند.

مرحله ۱: ارزیابی تأثیر خدمات

کاربران، دسکتاپ‌ها و برنامه‌هایی که در دسترس نیستند را شناسایی کنید.

ببینید آیا این یک محیط کامل است یا بارهای کاری خاصی تحت تأثیر قرار گرفته‌اند. تأیید کنید که مشکل مربوط به یک بازنشستگی کلاسیک است و نه مشکل دیگری مرتبط با احراز هویت، شبکه یا میزبان جلسه.

مرحله ۲: حفظ زیرساخت و داده‌ها

بررسی اشتراک‌های Azure برای شناسایی ماشین‌های مجازی فعلی، دیسک‌های مدیریت‌شده، حساب‌های ذخیره‌سازی و منابع شبکه

وابستگی‌های سند را بررسی کرده و اطمینان حاصل کنید پشتیبان‌گیری‌ها قبل از انجام هر اقدامی وجود دارد. منابع را حذف نکنید تا زمانی که داده‌های برنامه، پروفایل‌های کاربری و اطلاعات پیکربندی شناسایی شده باشند.

مرحله ۳: تأیید گزینه‌های بازیابی با مایکروسافت

با پشتیبانی مایکروسافت تماس بگیرید تا اطمینان حاصل کنید که هنوز رویه‌های مهاجرت/بازیابی پشتیبانی شده‌ای در دسترس هستند.

دستورالعمل‌های اولیه مهاجرت خودکار/دستی با در نظر گرفتن تاریخ بازنشستگی توسعه یافته‌اند و بنابراین نباید فرض شود که قابل اعمال هستند.

در صورتی که پیکربندی کلاسیک قابل مهاجرت نباشد، ممکن است لازم باشد محیط را با منابع پشتیبانی شده Azure Virtual Desktop بازسازی کنید.

مرحله ۴: بازیابی تحویل برنامه و دسکتاپ

معماری را انتخاب کنید که از برنامه‌ها و دسکتاپ‌هایی که کاربران نیاز دارند، پشتیبانی کند.

برای سازمان‌هایی که قصد دارند در Azure Virtual Desktop بمانند، این معمولاً شامل راه‌اندازی استخرهای میزبان یکپارچه ARM، میزبان‌های جلسه پشتیبانی‌شده، گروه‌های برنامه و تخصیص‌های کاربر است.

برخی سازمان‌ها ممکن است متوجه شوند که دیگری انتشار برنامه یا راه حل دسکتاپ بهتر با نیازهای آنها مطابقت دارد.

هدف این است که دسترسی را دوباره برقرار کنیم در حالی که از پیچیدگی و بار اضافی غیرضروری تنظیمات قبلی جلوگیری کنیم.

روش اعتبارسنجی مهاجرت به دسکتاپ مجازی Azure چیست؟

بازگرداندن زیرساخت تضمینی برای عملیات عادی کاربران نیست.

بنابراین، یک مهاجرت یا بازسازی باید در سطوح خدمات و برنامه‌ها تأیید شود.

تأیید اعتبار و دسترسی کاربر

تأیید کنید که کاربران می‌توانند احراز هویت کرده و به منابعی که به آنها اختصاص داده شده است دسترسی پیدا کنند.

Microsoft Entra، احراز هویت چندعاملی، سیاست‌های دسترسی شرطی و تخصیص‌های Azure RBAC را در صورت لزوم بررسی کنید.

مدیران باید تأیید کنند که مجوزها با اصل حداقل دسترسی هم‌راستا هستند و هیچ الگوی دسترسی قدیمی که به‌طور ناخواسته منتقل شده باشد وجود ندارد.

تست برنامه‌های حیاتی کسب‌وکار

برنامه‌ها و دسکتاپ‌های منتشر شده را با استفاده از حساب‌های کاربری نماینده متمایز آزمایش کنید.

فعالیت‌های اعتبارسنجی باید شامل راه‌اندازی برنامه، اتصالات پایگاه داده، اشتراک‌های شبکه، چاپ، هدایت کلیپ بورد و دستگاه‌های جانبی مورد نیاز در صورت وجود باشد.

برنامه‌های قدیمی باید به طور خاص مورد توجه قرار گیرند زیرا ممکن است به یک پیکربندی خاص سیستم‌عامل، مسیر شبکه یا مؤلفه برنامه نیاز داشته باشند.

یک مثال از یک برنامه قدیمی ممکن است یک برنامه ERP باشد که با موفقیت راه‌اندازی می‌شود اما نمی‌تواند به پایگاه داده خود از میزبان جلسه جدید متصل شود.

اعتبارسنجی پروفایل‌ها، عملکرد و عملیات

شرکت‌هایی که از FSLogix یا هر یک از ابزارهای پروفایل‌سازی دیگر استفاده می‌کنند باید اطمینان حاصل کنند که همه چیز به درستی متصل شده، پایدار است و می‌توان به درستی به آن دسترسی پیدا کرد.

آزمایش آن با ورود برای اولین بار و بررسی اینکه آیا همه چیز به درستی کار خواهد کرد زمانی که یک کاربر یک برنامه را باز می‌کند و در ورود بعدی ضروری است. همچنین ضروری است که اطمینان حاصل شود که فرآیندها تحت نظارت قرار دارند، پشتیبان‌گیری می‌شوند و بازیابی می‌شوند.

مهاجرت تنها زمانی کامل است که همه چیز آماده باشد، از جمله اینکه کاربران بتوانند به برنامه‌های خود دسترسی پیدا کنند. باید امکان نگهداری صحیح سیستم وجود داشته باشد.

آیا سازمان‌ها باید معماری تحویل دسکتاپ خود را دوباره بررسی کنند؟

بازنشستگی Azure Virtual Desktop (کلاسیک) عمدتاً یک مسئله چرخه عمر پلتفرم است، اما همچنین فرصتی را برای ارزیابی این که آیا پلتفرم فعلی تحویل دسکتاپ همچنان نیازهای شما را برآورده می‌کند، فراهم می‌کند.

انتقال به دسکتاپ مجازی مدرن Azure انتخاب واضحی برای بسیاری است، به ویژه برای کسانی که قبلاً Azure را در اولویت قرار داده و از دسکتاپ‌های میزبانی شده در Azure استفاده می‌کنند.

سازمان‌های دیگر نیازهای کمتری به پیچیدگی دارند.

مدرن Azure Virtual Desktop چه زمانی منطقی است؟

دسکتاپ مجازی مدرن آژور ممکن است برای سازمان‌هایی که به دسکتاپ و برنامه‌های ویندوز مدیریت‌شده مرکزی نیاز دارند و بر روی Azure میزبانی می‌شوند، مناسب باشد.

این امکان را فراهم می‌کند که مدل‌های چند جلسه‌ای، RemoteApp و ابزارهای مدیریت و شناسه مایکروسافت را فعال کنید.

این برای شرکت‌هایی که دارای زیرساخت Azure موجود هستند منطقی است، اما بخش‌های IT هنوز باید با پیچیدگی‌های cloud، از جمله مجوزها، شبکه‌سازی، ذخیره‌سازی، مدیریت و جنبه‌های عملیاتی سر و کار داشته باشند.

زمانی که معماری انتشار برنامه ویندوز دیگری مناسب است؟

همه سازمان‌ها به یک محیط مجازی‌سازی دسکتاپ کاملاً پیاده‌سازی شده که در مایکروسافت آژور میزبانی شده باشد، نیاز ندارند.

برخی از شرکت‌ها تنها به محدودیت نیاز دارند دسترسی از راه دور به برنامه‌های خاص ویندوز، مانند برنامه‌های مالی یا ERP یا برنامه‌های قدیمی خط کسب و کار.

این سازمان‌ها می‌توانند انتشار برنامه‌هایی را که در سرورهای ویندوز مدیریت‌شده مرکزی میزبانی می‌شوند، به جای پیاده‌سازی زیرساخت دسکتاپ مجازی عمومی (VDI) در نظر بگیرند.

مدرن Azure Virtual Desktop تنها به مجازی‌سازی دسکتاپ یا برنامه‌ها مربوط نمی‌شود، بلکه همچنین به انتشار برنامه‌ها نیز مربوط است.

امروز، امکان انتشار برنامه‌های Azure با استفاده از روش RemoteApp وجود دارد.

واقعیت این است که در فضای ارائه برنامه هیچ دوگانگی وجود ندارد، بلکه یک پیوستگی وجود دارد که از انتشار برنامه تا مجازی‌سازی دسکتاپ ادامه دارد.

بحث باید بر روی یافتن مناسب‌ترین معماری تحویل برنامه‌ها برای سازمان و موارد استفاده داده شده متمرکز شود.

به عنوان مثال، اگر یک برنامه قدیمی که در یک پوشه Windows Server میزبانی می‌شود و توسط مجموعه‌ای از کاربران مجاز دسترسی دارد، سازمان نیازی به انتشار آن در Azure Virtual Desktop ندارد زمانی که زیرساخت قدیمی هنوز به درستی کار می‌کند.

در عوض، ممکن است برای چنین شرکت‌هایی مفید باشد که مکان میزبانی برنامه خود را در محل نگه دارند در حالی که روش دسترسی به برنامه خود را به‌روز می‌کنند.

چه عواملی باید راهنمای تصمیم‌گیری باشند؟

بخش‌های IT باید انتخاب را با توجه به معیارهای نیازهای استقرار ارزیابی کنند، نه ویژگی‌های سیستم کنار گذاشته شده.

ملاحظه	سوال کلیدی
میزبانی	آیا بارهای کاری باید در Azure اجرا شوند؟
تجربه کاربری	کامپیوترهای کامل یا برنامه‌های انتخاب شده؟
سازگاری	آیا برنامه‌های موجود ویندوز کار خواهند کرد؟
امنیت	چگونه هویت و دسترسی به جلسه محافظت می‌شوند؟
مدیریت	زیرساخت را چه کسی نگهداری می‌کند؟
مجوزدهی	کدام مجوزهای مایکروسافت و نرم‌افزاری اعمال می‌شوند؟
قابلیت ارتقا	چند کاربر همزمان مورد نیاز است؟
هزینه	هزینه کل مالکیت چقدر است؟

هدف انتخاب یک معماری سازمانی است که نیازهای دسترسی، امنیت و کاهش پیچیدگی اداری را برآورده کند.

به دنبال یک جایگزین برای ارائه برنامه‌های ویندوز و دسکتاپ هستید؟

مهاجرت به دسکتاپ مجازی مدرن Azure لزوماً بهترین گزینه برای هر سازمان نیست. کسب‌وکارهایی که عمدتاً به دسترسی به برنامه‌های ویندوز موجود یا دسکتاپ‌های میزبانی‌شده مرکزی نیاز دارند، ممکن است از یک معماری ساده‌تر بهره‌مند شوند، به‌ویژه زمانی که به یک محیط دسکتاپ مجازی کاملاً میزبانی‌شده در Azure نیاز ندارند.

TSplus دسترسی از راه دور به تیم‌های IT این امکان را می‌دهد که برنامه‌های ویندوز و دسکتاپ‌های کامل از راه دور را از طریق مشتریان سازگار با RDP یا یک پورتال وب HTML5 منتشر کنند. با پشتیبانی از سرورهای ویندوز مستقر در محل و میزبانی شده در ابر، یک گزینه عملی برای سازمان‌هایی که به دنبال حفظ برنامه‌های موجود خود هستند در حالی که تحویل برنامه‌های از راه دور را ساده می‌کنند، ارائه می‌دهد.

نتیجه

بازنشستگی Azure Virtual Desktop (کلاسیک) شناسایی استقرارهای تحت تأثیر، حفظ منابع موجود و بازیابی دسترسی از طریق زیرساخت‌های پشتیبانی‌شده را ضروری می‌سازد. تیم‌های IT باید گزینه‌های بازیابی موجود را قبل از تلاش برای مهاجرت یا بازسازی تأیید کنند.

چه سازمان‌ها به استفاده از Azure Virtual Desktop مدرن ادامه دهند یا معماری تحویل دیگری را اتخاذ کنند، اولویت همچنان تضمین دسترسی ایمن و قابل اعتماد به برنامه‌ها بدون پیچیدگی عملیاتی غیرضروری است.